Чалавек славіцца працай, у ёй знаходзіць сэнс жыцця, яна прыносіць дабрабыт у сям’ю. Дзякуючы любімай справе робіць шчаслівымі тых, хто жыве і працуе побач.
Бездакорная праца дае свой плён. Партрэт сацыяльнага работніка Цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Карэліцкага раёна Вольгі Віктараўны Лагута занесены на раённую Дошку гонару.
— Вольга Віктараўна, Вашу працу прызналі. Што адчувалі Вы, калі даведаліся пра гэта?
— Гэта было нечаканасцю, я ніколі не думала. Працавала шчыра і ад усёй душы, каб не было сорамна за мяне маім родным і блізкім. Мяркую, што амаль кожны сацыяльны работнік заслугоўвае такой увагі.
— Што ўяўляе сабой прафесія сацыяльнага работніка? Наколькі яна адказная і карпатлівая?
— Праца нялёгкая ў фізічным і маральным плане. Сацыяльны работнік — гэта ўніверсальны работнік, які павінен валодаць шмат якімі навыкамі, каб дапамагаць людзям у розных сітуацыях. Ён і повар, і псіхолаг, і медработнік, а таксама добры дарадца, слухач, субяседнік. Праца адказная: у любы момант на працягу дня, нават у выхадны, можа патэлефанаваць састарэлы чалавек і папрасіць дапамогі ці парады. Адмовіць сумленне не дазваляе — нясеш за яго адказнасць.
— Існуе меркаванне, што дабрыня можа апраўдаць сама сябе, і мы становімся добрымі таму, што робім дабро. Што думаеце на гэты конт?
— З дзяцінства я расла ў дабрыні. Мая матуля шкадуе ўсіх: і дарослых, і малых. Яна, як сонейка, стараецца абагрэць сваёй дабрынёй усіх людзей, якія побач, і каму патрэбна дапамога. Бяру з яе прыклад, каб дапамагаць людзям.
— Якімі яшчэ якасцямі павінен валодаць сацыяльны работнік?
— Трэба быць у курсе ўсіх падзей, якія адбываюцца ў свеце, рэспубліцы, вобласці і раёне, каб было пра што весці гутарку з падапечнымі. А яшчэ сацыяльны работнік павінен быць шчырым, памяркоўным, спакойным, сумленным, працавітым. Без працы тут аніяк, трэба быць лёгкім на пад’ём, каб выконваць пажаданні састарэлых і інвалідаў.
— Хто прывіў Вам любоў да працы?
— Усё пачыналася ў сям’і. Матулі давалі дзялкі буракоў у калгасе імя Калініна, а мы ўсе, чацвёра дзяцей, з матычкамі ўсё лета палолі дзялкі. А яшчэ садзілі і капалі бульбу пад плуг, а летам сенавалі, бо трымалі карову. Мы не баяліся ніякай працы і ніколі не адмаўляліся ад яе. Ведалі, што гэта патрэбна рабіць, у кожнага былі свае абавязкі, якія выконвалі.
— 2026-ы аб’яўлены Годам беларускай жанчыны — прадстаўніцы цудоўнай паловы чалавецтва. На Вашу думку, якой яна павінна быць?
— Жанчына павінна быць клапатлівай, добрай, гаспадарлівай, адукаванай. І каб заўсёды часу хапала не толькі на кар’еру і выкананне прафесійных абавязкаў, але і на сям’ю.
— Так, жанчына — ахоўніца сямейнага ачага і клапатлівая маці сваіх дзяцей. Яны апраўдалі Вашы надзеі?
— Мы з мужам Сяргеем выхавалі траіх дзяцей. Дарэчы, яго партрэт таксама быў змешчаны на раённай Дошцы гонару. За дзяцей нам не сорамна — яны выраслі сумленнымі людзьмі і дапамагаюць нам. Знайшлі свае дарогі ў жыцці: старэйшы Максім — старшыня Красненскага сельвыканкама, Яўген працуе інспектарам ДАІ Навагрудскага РАУС, дачка Дар’я — студэнтка Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта.
— З дня ў дзень Вы сярод людзей, за плячыма ў якіх вялікае пражытае жыццё. Якія яны ў пераважнай большасці? Магчыма, чамусьці вучыцеся ў іх?
— Яны ў асноўным адзінокія, і я стараюся падтрымаць іх і па магчымасці дапамагчы. Вучуся ў іх шмат чаму, яны пражылі доўгае жыццё і маюць вялікі вопыт. Прыслухоўваюся да іх парад і стараюся выкарыстоўваць у жыцці.
— Як было ўжо заўважана, праца сацыяльнага работніка не з лёгкіх. Хто з’яўляецца найлепшымі памочнікамі ў паўсядзённых справах?
— Найлепшыя памочнікі — матуля, муж, дзеці брат Андрэй і сястра Марына. Яны — мая апора і натхненне. Дзякуючы іх падтрымцы, радуюся жыццю, адчуваю сілу і моц, таму і з’яўляецца жаданне несці людзям дабро. Радуюць унукі Кірыл і Дзмітрый.
— Акрамя асноўнай працы, магчыма, ёсць любімае захапленне, якое грэе душу?
— Люблю чытаць і вязаць, але, на жаль, у летні час больш увіхаюся на сваім агародзе, дзе выкладваюся спаўна. Ёсць дзве цяпліцы, градкі і мноства кветак. Трымаем асабістую гаспадарку. Гэта дае справу для рук і падтрымку для сям’і.
— Якія пажаданні адрасуеце чытачам «Полымя»?
— Любіце сваіх родных і блізкіх, часцей наведвайцеся да іх, тэлефануйце. Дарыце больш дабрыні, цяпла і будзьце здаровыя. Здароўе — гэта асноўны капітал у жыцці.
Галіна СМАЛЯНКА
Фота Святланы МАЛАХВЕЙ
