20 сакавіка ў выставачнай зале Карэліцкага раённага Цэнтра культуры і народнай творчасці прайшла персанальная выстава дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Тэрэзы Бучынскай “Праз сэрца і рукі”.

Тэрэза Адамаўна Бучынская нарадзілася ў Воранаўскім раёне, жыла ў невялікай вёсачцы. Падмурак будучай творчасці быў закладзены яшчэ ў дзяцінстве. Матуля навучыла Тэрэзу Адамаўну вязаць, шыць, вышываць. Зараз жанчына працуе ў незвычайнай тэхніцы “ваўняныя акварэлі”. Гэта досыць малады від творчасці, які сёння стаў папулярным дзякуючы сваёй арыгінальнасці, узрушанай энергетыцы і цеплыні.



Як адзначыла сама мастачка, расказваючы пра сваё захапленне, шэрсць — вельмі паслухмяны матэрыял і не патрабуе асаблівага майстэрства і таленту, як гэта можа здацца на першы погляд. Навыкі абыходжання з валокнамі напрацоўваюцца вельмі хутка, а маляваць шэрсцю – адно задавальненне.

— Калі ёсць схільнасць да творчасці, калі вы валодаеце добрай фантазіяй, цярпеннем і бязмежным жаданнем абавязкова гэтаму навучыцца, то ўжо праз некаторы час будзеце ствараць сапраўдныя шэдэўры і зможаце сабраць уласную мастацкую калекцыю. Калі я без мастацкай адукацыі змагла навучыцца гэтаму ў 69 гадоў, то і вы зможаце, – матывавала юных і больш узроставых карэліччан госця з Ліды.



Так, як бы дзіўна гэта ні гучала, Тэрэса Бучынская нідзе не вучылася маляванню. Яна паняцця не мае, што такое кантрасная гульня святла і ценяў або каларыт. Але майстрыха адчувае гэта дзесьці на ўзроўні інтуіцыі, таму што ўсе яе працы – прыклад майстэрства і стылю, гармоніі колеру і эстэтычнага густу.
Сюжэты для сваіх работ жанчына бярэ з жыцця, часам, праўда, просіць парады і ў дасведчанага Гугла. І там выбірае тое, што з першага погляду запала ў душу, адпавядае настрою і характару. Таму тэматыка разнастайная: ад букетаў кветак да поўнага дзівосаў пейзажу.

Ствараць творы мастацтва яна пачала пасля ўдзелу ў майстар-класе і сённяшнім захапленнем абавязана навуковаму супрацоўніку аддзела рамёстваў і традыцыйнай культуры г. Ліда Марыне Савіцкай.

– Тады ўжо праз тры гадзіны я сама стварыла сваю першую карціну. Вядома, яна была далёка не бездакорная, але пачатак творчай дзейнасці быў пакладзены. Калі ёсць натхненне, вольны час і жаданне тварыць, – то карціна нараджаецца за некалькі гадзін, – пераканана майстрыха.
Сваімі ўражаннямі аб выставе падзялілася вучаніца 7 класа сярэдняй школы № 2 г.п. Карэлічы Ганна Дунец:

— Проста неверагодная прыгажосць. Гэта цэлая гісторыя ў карцінах пра мары і будні, пра радасць. Дзіўна, але карціны, выкананыя ў такой тэхніцы, выглядаюць вельмі маляўніча. Колеры і адценні на іх быццам плаўна перацякаюць з аднаго ў другі. Я атрымала вялікае задавальненне ад убачанага. Заўсёды захапляюся талентамі людзей.
Аднакласніца Ксенія Утлік таксама не хавае свайго захаплення:

— Ура! Маса станоўчых эмоцый. Дзякуй вялікі! Творчасць – аб'ядноўвае, збліжае і адкрывае чалавека, і ў гэтым пераканалася сама, калі ўбачыла майстар-клас па стварэнні такіх вось выдатных карцін воўнай.


Кацярына КУКАНАВА
Фота аўтара