У комплекснай прафілактычнай адпрацоўцы адміністрацыйнага ўчастка, які знаходзіцца ў межах Мірскага сельсавета, прынялі ўдзел супрацоўнікі аддзела адукацыі раённага выканаўчага камітэта, інспекцыі па справах непаўналетніх раённага аддзела ўнутраных спраў і журналіст раённай газеты «Полымя».
КАРЫСНАЯ СУСТРЭЧА
У актавай зале ўстановы адукацыі «Мірскі дзяржаўны каледж» шматлюдна. Тут сабраліся выкладчыкі і навучэнцы. З імі гутарку вялі інспектары інспекцыі па справах непаўналетніх раённага аддзела ўнутраных спраў Алег Анісімаў і Крысціна Лаўрушчык. Праваахоўнікі нагадалі аб тым, што менавіта ад самога чалавека нямала залежыць у жыцці. Галоўнае не нашкодзіць сабе напачатку жыццёвага шляху і не пакінуць пляму на сваёй біяграфіі. Наркотыкі і алкаголь — страшныя ворагі для чалавека. Што датычыць сяброўства з чаркай, шкодная звычка адмоўным чынам уплывае на здароўе. Больш таго, за пэўныя парушэнні можна аказацца ў месцах пазбаўлення волі, чаго прамоўцы навучэнцам установы не пажадалі.
Юнакам і дзяўчатам, якія не дасягнулі 16-гадовага ўзросту, раілі не знаходзіцца ў грамадскіх месцах пасля 23 гадзін. Усім навучэнцам нагадалі аб тым, што ў сацыяльных сетках не трэба размяшчаць забароненую інфармацыю.
— Неабходна вучыцца і авалодваць абранай прафесіяй, мець прыкладныя паводзіны, расці сумленным чалавекам, — заклікалі інспектары навучэнцаў каледжа. — Хочацца спадзявацца, што сустрэча пайшла на карысць, і вы выбераце правільныя накірункі ў жыцці.
КАЛІ СЛОВА КАЛЕЧЫЦЬ
Бясспрэчна, слова мае вялікую сілу: добрае ўзвышае чалавека, дрэннае псуе настрой. Таму іншы раз трэба добра падумаць, чым пачынаць гаварыць, а тым больш зневажаць чалавека. А іншы раз і да праблем недалёка, якіх можна было б пазбегнуць, калі быць прадбачлівым.
Накіроўваемся ў сям’ю, якая трапіла ў спіс сацыяльна небяспечных з-за сямейнага скандалу. На першы погляд, схема вельмі простая: выпілі, пасварыліся, выклікалі міліцыю. Хацелі адзін аднаму штосьці даказаць, а больш таго, пастрашыць. Атрымалася наадварот: ускладнілі сваё жыццё, зараз у дом сварлівых суджэнцаў прыязджаюць правяраючыя, каб даведацца, як у іх зараз ідуць справы. І гэта на вачах у дзяцей: сын — студэнт каледжа, дачка — школьніца. Вось бы ім добры прыклад паказваць, а не выклікаць сваімі паводзінамі хваляванне ў нашчадкаў.
Хаця ёсць і добрыя прыклады. Вочы радавала чысціня і ўтульнасць у доме, на падворку — кветкі. Імкненне да прыгожага хочацца толькі вітаць і заклікаць да паважлівых узаемаадносінаў у сям’і. Імкнуцца гаварыць добрыя словы адзін аднаму і, вядома, не сябраваць з чаркай. Падчас сустрэчы гаспадар абяцаў гэта рабіць.
ПА РОЎНАЙ ДАРОЗЕ
Сям’я — шчасце, радасць, надзеі. Яшчэ клопат і адказнасць. Асаблівая ўвага дзяржавы праяўляецца да тых сем’яў, дзе выхоўваецца шмат дзяцей. Мы наведалі адну са шматдзетных. 39-гадовую матулю прашу паведаць аб узросце дзяцей: 19, 15, 10, 6, 4, 1. Яна знаходзіцца ў водпуску па доглядзе за дзіцем, бацька працуе ў мясцовай гаспадарцы. Яны маюць добры дом, які набылі за сямейны капітал.
Наш візіт у сям’ю невыпадковы — бацька вялікага сямейства не чураецца чаркі. Жанчына стараецца апраўдаць спадарожніка жыцця: «Муж не скандаліць. Прашу яго пакінуць шкодную звычку і нагадваю пра дзяцей, якіх трэба карміць, абуваць, вучыць…»
Падчас рэйдавай праверкі бацькі не было дома — знаходзіўся на працы. І гэта радавала, што ў рэшце рэшт узяўся за розум. Глядзіш, і справы ў вялікай сям’і пойдуць на лад. Магчыма, зашчаміла сэрца ў мужчыны, ён жа з’яўляецца гаспадаром дома, і на яго ўсе надзеі і спадзяванні. Адступацца няма як — на яго глядзяць родныя вачаняты, і збочваць з роўнай дарогі не мае права. Дзеля іх, шасцярых дзяцей, дзеля іх будучага трэба жыць годна і працаваць шчыра. Другога не павінна быць.
БАБУЛІНА ЛЮБОЎ
Існуе меркаванне, што бабулі любяць сваіх унукаў мацней, чым сваіх дзяцей. Гэта праверана жыццём і ўспрымаецца па-добраму. Магчыма, хтосьці з іх стараецца аддаць сваім любімцам нерастрачаную любоў да сваіх дачок і сыноў у маладосці. Зараз на гэта ёсць больш часу і вопыту, і сэрца аддадзена малышу.
Гэта, вядома, добра рабіць тады, калі побач з дзіцем ёсць родныя людзі — матуля і тата. Калі ж усё выхаванне ўскладаецца толькі на бабуліны плечы, апраўдання бацькам не можа быць. У дадзеным выпадку гора-маці вяла непрыстойны лад жыцця, і яе пазбавілі правоў. Бацька жыў асобна і выхаваннем дзіцяці не займаўся. Бабуліна сэрца не вытрымала — зараз яна даглядае двухгадовага ўнука. Стараецца гэта рабіць па-мацярынску і ад душы.
Хочацца верыць, што ў жанчыны хопіць на гэта сіл, цярпення, любові. Як гавораць у народзе, зможа паставіць яго на ногі. Не будзе абдзелены ўвагай і ласкай роднага чалавека — любімай бабулі. Усё такі цепліцца надзея, што гора-маці адумаецца і ўспомніць аб тым, што на гэтай зямлі ёсць сын, якому дала жыццё. Яшчэ трэба навучыць яго ісці па дарозе жыцця ўпэўнена.
Галіна СМАЛЯНКА
