Жывуць і насалоджваюцца кожным днём наведвальнікі аддзялення дзённага знаходжання для грамадзян пажылога ўзросту Цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Карэліцкага раёна. Як гэта ім удаецца і чым напоўнены іх будні, журналіст газеты «Полымя» пацікавілася ў Сафіі Антонаўны Бахмат і Іраіды Анатольеўны Сагірашвілі з г.п. Карэлічы.
— Як прынялі рашэнне наведваць Цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Карэліцкага раёна?
Сафія: — Усё пачалося са скандынаўскай хады. У 2017 годзе напісала заяву, сабрала неабходныя дакументы — і пачала наведваць гурток па скандынаўскай хадзе. Адразу адчула новы сэнс у жыцці.
Іраіда: — Я па жыцці вельмі актыўны чалавек, дома не сядзіцца. Даведалася пра ЦСАН Карэліцкага раёна, прыняла рашэнне наведваць яго і ўдзельнічаць у мерапрыемствах. Каля дзесяці гадоў як актыўны яго ўдзельнік.
— Якім гурткам аддаяце перавагу?
Сафія: — Зараз хаджу ў фізкультурна-аздараўленчы гурток «Крокі да здароўя» (кіраўнік Іна Генадзьеўна Ляўковіч). Займаемся на трэнажорах і рознымі практыкаваннямі, і гэта аказвае станоўчы ўплыў на здароўе: карысна для рук, ног, суставаў. У складзе вакальнай групы «Сударушка» гуртка «Музычная шкатулка» (кіраўнік Мікалай Канстанцінавіч Друцька) з канцэртамі выязджаем у Жухавіцкі сацыяльны пансіянат «Івушка» і іншыя населеныя пункты. З гонарам гавару: з’яўляюся яшчэ і валанцёрам. Нашай дапамозе рады тыя, хто ў гэтым мае патрэбу.
Іраіда: Наведваю танцавальны гурток «У рытме танца» (кіраўнік Ала Анатольеўна Шурак) і фізкультурна-аздараўленчы. Выбрала рухомыя заняткі, бо па характары — няўрымслівая. Развучваем танцы і ездзім з выступленнямі па раёне, прымалі ўдзел у абласным аглядзе. Спорт жа — для сябе, і ён важны для здароўя. Не раз было заўважана, што рух — гэта жыццё. Я таксама валанцёр.
— Акрамя любімых захапленняў, што яшчэ знаходзіце ў Цэнтры?
Сафія: — Стараюся ўдзельнічаць ва ўсіх мерапрыемствах. Тут арганізоўваюцца сустрэчы з прадстаўнікамі розных раённых службаў: ЦРБ, натарыяльнай канторы, РЭСа, банка, газавай службы, РУП ЖКГ. Мы атрымліваем карысную інфармацыю, даведваемся пра новаўвядзенні і можам задаць пытанні. Таксама прымаем удзел у розных экскурсіях: наведалі аграсядзібу «Дудуткі», Жыровіцкі і Лаўрышаўскі манастыры, Сынкавіцкую царкву і іншыя славутыя мясціны.
Іраіда: — У ЦСАН шмат цікавага праводзіцца. Для нас арганізоўваюць розныя святы. Успамінаецца Дзень бульбы, калі кожная з удзельніц свята нарыхтавала свае стравы. Было весела і цікава, свята прайшло з песнямі і танцамі. І так па-добраму адзначаем многія.
— Хто з’яўляецца асноўным арганізатарам?
Сафія: — Загадчык аддзялення Вольга Сяргееўна Жук. У добрых пачынаннях яе заўсёды падтрымліваюць кіраўнікі гурткоў Іна Генадзьеўна Ляўкевіч і Ала Анатольеўна Шурак.
Іраіда: — Сапраўды, гэтыя цудоўныя жанчыны стараюцца зрабіць наша жыццё на пенсіі больш цікавым і змястоўным. Святы і сустрэчы з’яўляюцца аддушынай. Прыходзіць добры настрой, і мы забываемся пра свае гады.
— Знайсці справу па душы ў паважаным узросце — гэта цудоўна. У Вашай сям’і былі аматары спорту ці танцаў?
Сафія: — Зусім не. Наведванне Цэнтра для мяне — гэта аддушына і прыліў новых сіл. Я не адчуваю сябе адзінокай.
Іраіда: — У нашай сям’і не аддавалі перавагу танцам і спорту. Бацькі шмат працавалі і пра захапленні тады не думалі. Я рада, што наведваю гурткі ў ЦСАН Карэліцкага раёна, тут адчуваю сябе шчаслівай.
— Чаму яшчэ аддаяце перавагу на пенсіі? У Вас ёсць любімы занятак?
Сафія: — Люблю вязаць і папрацаваць за камп’ютарам. У вольны час наведваю парк у райцэнтры. У апошні час ён папрыгажэў, прыемна прайсціся па дарожках. Прымала ўзел у адкрыцці фантанаў у райцэнтры. Адным словам, цікаўлюся ўсім, што адбываецца ў нашым гарпасёлку.
Іраіда: — А я люблю кулінарыю, асабліва пячы пірагі. Заўсёды рада гасцям і ахвотна накрываю на стол. Дзверы дома заўсёды адкрыты, рада бачыць сяброў, імкнуся іх пачаставаць.
— Восень называюць залатой. Вы любіце гэтую пару года?
Сафія: — Люблю, калі яна сонечная. Любуюся рознакаляровай лістотай. І гэта мая залатая восень.
Іраіда: — Вельмі люблю восень за прыгажосць, ураджайнасць, багацце. Не заўважаю суму ў дажджы, у ім ёсць свая непаўторнасць. У дажджлівае надвор’е добра думаецца, успамінаецца, марыцца.
— 1 кастрычніка — Дзень пажылых людзей. Як адносіцеся да гэтай даты ў календары? Ці можаце назваць яе святам?
Сафія: — Паміж сабой называем яе Днём моладзі. Душа ў нас маладая, і не хочацца старэць. У нас ёсць вопыт і мудрасць — найвялікшае багацце ў жыцці.
Іраіда: — Я называю святам. Гэта шчасце, што мы дажылі да залатога ўзросту і радуемся жыццю далей.
— Якое свята блізкае вашаму сэрцу?
Сафія: — Люблю дзяржаўныя святы ў Беларусі — яны нясуць радасць і настрой. Хочацца жыць і радавацца жыццю, і каб квітнела наша краіна. Прымаю ўдзел у святкаванні Дня Перамогі, Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь, юбілею раёна ў гарпасёлку — і мая душа з Карэліччынай.
Іраіда: — Больш за ўсё люблю Новы год. У доме ставім ёлку-прыгажуню, на ёй запальваем агеньчыкі. Прыязджаюць дзеці — і разам адзначаем навагодняе свята. Гэта добрая сямейная традыцыя, радасць і шчасце.
— У пераважнай большасці жанчыны любяць кветкі. А вы ў захапленні ад іх прыгажосці?
Сафія: — Іх вельмі люблю, і асабліва півоні. Яны маюць прыемны пах, і сапраўды вельмі прыгожыя.
Іраіда: — У доме і на падворку радуюць вочы разнастайныя кветкі. Больш за ўсё руж розных колераў. Гэта сапраўдныя прыгажуні. Кветкі, як дзеці, патрабуюць належнага догляду. Пакуль будуць сілы, буду вырошчваць.
— У імклівы і супярэчлівы час мяняюцца каштоўнасці. Якія рысы характару вы цэніце ў людзях?
Сафія: — Люблю добразычлівых, сумленных, з адкрытай душой людзей.
Іраіда: — Дабрыня і сумленнасць — самае галоўнае. Вакол шмат добрых людзей, іх усё-такі больш. Мае сябры вельмі добрыя, і гэта радуе.
— Жыццё на пенсіі ў кожнага сваё. Што можаце сказаць пра гады на заслужаным адпачынку?
Сафія: — Стараюся ўдзельнічаць у мерапрыемствах ЦСАН — і радуюся жыццю. Гэта прыдае мне сіл. Удзячна Богу і людзям, якія акружаюць мяне.
Іраіда: — Гэта шчаслівае жыццё. Маем шат вольнага часу, можам ім свабодна распараджацца. І шмат залежыць ад самога чалавека.
Галіна СМАЛЯНКА
Фота Іны ЛЕЙКІ
