На Карэліччыне жыве і працуе шмат сумленных, шчырых, таленавітых, адданых справе людзей. Яны праслаўляюць родную старонку і мацуюць яе дабрабыт, а па працы, як вядома, і пашана.
Сярод занесеных на Карэліцкую раённую Дошку пашаны — намеснік старшыні па раслінаводстве сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Жухавічы» Андрэй Аляксандравіч Бараноўскі. Сёння ён разважае аб каштоўнасцях жыцця.
РАДЗІМА
— Я нарадзіўся ў горадзе Барысаве, — гаворыць Андрэй Аляксандравіч. — Затым пераехалі жыць у вёску Цырын, на радзіму мамы. Тут скончыў 11 класаў Цырынскай сярэдняй школы, затым — Ляхавіцкі аграрны каледж, далей — Гродзенскі аграрны ўніверсітэт.
Радзіма — адна і на ўсё жыццё. Гэта родная Беларусь. Я нарадзіўся ў Барысаве, вучыўся ў Цырыне, жыву ў Малых Жухавічах — усе астраўкі роднай краіны дарагія сэрцу.
ЗЯМЛЯ
Працу на зямлі Андрэй Аляксандравіч лічыць галоўным у сваім жыцці. Таму і выбраў сваю прафесію, каб вырошчваць хлеб, каб працаваць на зямлі, каб забяспечваць краіну і яе жыхароў прадуктамі харчавання.
— На жухавіцкай зямлі каласіцца збажына, растуць цукровыя буракі і азімы рапс, радуе сад — усё дае добрыя ўраджаі. Я ў сваю чаргу задаволены, што мая праца прыносіць плён, і яна вельмі патрэбная. Нагадаю сцвярджэнне аб тым, што зямлю мы атрымліваем не ад бацькоў, а пазычаем у сваіх дзяцей. Мы не павінны нашкодзіць ёй, а перадаць другому пакаленню, — адзначае суразмоўца.
ПРАЦА
Па меркаванні Андрэя Бараноўскага, чалавек павінен працаваць. І якую б прафесію ён ні выбраў у жыцці, яна павінна прыносіць задавальненне. Сваю працу ён любіць за тое, што дае яшчэ і карысць. З працаўнікамі гаспадаркі вырошчваюць будучыя прадукты харчавання — выконваюць харчовую праграму краіны.
Намеснік старшыні сельгаскааператыва называе хлеб вялікім багаццем сям’і. У яго ўкладаецца вялікая праца хлебаробаў, у тым ліку і жухавіцкіх працаўнікоў. Ён вывеў правіла жыцця: «Трэба аддаваць сябе спаўна даручанай справе, а не працаваць спусціўшы рукавы».
ДОМ
— У чалавека павінен быць дом, дзе цябе чакаюць, — перакананы бацька вялікай і дружнай сям’і.
— У нас ён у Малых Жухавічах. Жонка Марыя, бухгалтар мясцовага сельгаскааператыва, зараз знаходзіцца ў водпуску па догляду за дзіцем. У сям’і выхоўваюцца 11-гадовы Максім, 7-гадовая Ксенія і 8-месячны Мацвей. Імкнёмся, каб яны выраслі сумленнымі людзьмі і добра вучыліся ў школе. Увогуле, сям’я — гэта стымул у жыцці, ёсць для каго і дзеля чаго жыць, яшчэ больш і лепш працаваць.
ЧАЛАВЕК
З павагай суразмоўца гаворыць пра былога старшыню сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Жухавічы» Дзмітрыя Дзмітрыевіча Янкоўскага. Адданы сваёй справе, кіраўнік шмат зрабіў для развіцця гаспадаркі і аграгарадка Вялікія Жухавічы. Яшчэ СВК можа пахваліцца тым, што ў ім працуе шмат моладзі, а працаўнікі адказна адносяцца да даручанай справы.
З 2018 года Андрэй Аляксандравіч Бараноўскі ў СВК «Жухавічы». Напачатку быў вядучым аграномам, затым — галоўным аграномам, з 2025 года — намеснікам старшыні па раслінаводстве. «Удзячны за падтрымку матулі Наталлі Мікалаеўне і сваёй сям’і, — гаворыць ён. — Калі ўсё ладзіцца дома, хочацца працаваць удвая больш».
КАРАНІ
Сваёй радзімай Андрэй Аляксандравіч Бараноўскі лічыць Карэліччыну, хоць нарадзіўся ў Барысаве. Ён усё дзяцінства правёў у Цырыне. Тут пачынаў і сваю працоўную дзейнасць.
Зараз час ад часу наведваецца ў родны куточак. Не мінае і мясцовыя могілкі, дзе пахаваны сваякі. «Малая радзіма — гэта месца, дарагое і блізкае сэрцу», — сцвярджае ён і дадае, што яе нельга нічым у свеце замяніць.
ДАБРЫНЯ
— Дабрыня выратуе свет, — мяркуе суразмоўца. Ён упэўнены, што вакол шмат добрых людзей. Іх сустракае на працы і ў паўсядзённым жыцці. Вяскоўцы шчырыя і добразычлівыя, каля іх узбагачаецца духоўна.
Матуля вучыла быць добрым у адносінах да людзей. Першая настаўніца Валянціна Пятроўна Харошка неаднойчы гаварыла: «Да людзей трэба ставіцца так, як хочаш, каб яны ставіліся да цябе».
Галіна СМАЛЯНКА
Фота з архіва «Полымя»
