У ДУА “Сярэдняя школа № 1 г.п. Карэлічы” працуе малады настаўнік-дэфектолаг Вольга Івашка, якая не ўяўляе жыцця без сваіх вучняў.
Вольга Уладзіміраўна ўраджэнка Карэліцкага раёна, родам з аграгарадка Вялікія Жухавічы. Там яна хадзіла ў дзіцячы сад, скончыла сярэднюю школу. У 2018 годзе дзяўчына паступіла ў Інстытут інклюзіўнай адукацыі пры БДПУ ім. М. Танка на спецыяльнасць “алігафрэнапедагог”. Чаму менавіта на гэтую спецыяльнасць? Па яе словах, любоў да дзяцей была заўсёды, і іншую прафесію, не звязаную з падрастаючым пакаленнем, яна наогул не разглядала. Яшчэ будучы школьніцай заўважыла, што дзетак з рознымі парушэннямі, асабліва маўленчымі, вельмі шмат. І ўсім ім патрэбна дапамога спецыяліста. І тады цвёрда вырашыла, што атрымае неабходную прафесію. Ды і бацькі падтрымалі яе выбар.
На прапанову працягнуць фразу: “ Настаўнік — гэта…”, малады педагог адказала, што настаўнік павінен не “працаваць з дзецьмі», а жыць з імі, дзяліць радасці і смутак, узлёты і падзенні, пры гэтым нельга дапускаць фальшу ў адносінах. Чалавек, які звязаў сваё жыццё з педагогікай, павінен быць сумленным, добрым, умець адказваць за свае словы і ўчынкі. Валодаючы гэтымі якасцямі, якія прывілі дзяўчыне бацькі, педагогі, яна шануе іх і ў іншых людзях.
Адказваючы на пытанне аб жыццёвых каштоўнасцях, арыенцірах, дэфектолаг сказала, што самымі важнымі для яе з’яўляюцца сям’я і блізкія людзі.
— А наогул, лічу, што заўсёды трэба заставацца добрым чалавекам. Сумленным у адносінах да акружаючых, да самой сябе, — падкрэсліла Вольга Уладзіміраўна.
І, назіраючы за дзяўчынай, сапраўды складваецца ўражанне, што яна вельмі арганічна адчувае сябе і ў ролі настаўніка-дэфектолага, фарміруючы ў дзяцей правільнае гукавымаўленне, граматычную правільнасць выказванняў, і ў ролі кансультанта бацькоў, з якімі ўмее наладзіць даверлівыя ўзаемаадносіны, нацэліць на прадуктыўнае супрацоўніцтва.
Расказваючы пра тое, з якімі цяжкасцямі ёй, як маладому спецыялісту, давялося сутыкнуцца падчас працы, пра асаблівасці і спецыфіку прафесіі, дзяўчына адзначыла, што складанасць заключаецца ў тым, што ўсе дзеці розныя. Да кожнага трэба знайсці асаблівы падыход: тое, што працуе з адным, на іншага можа наогул ніяк не паўплываць. А пошукі таго самага “ключыка” часам патрабуюць вялікіх намаганняў і часу.
— Мая спецыяльнасць падразумявае працу з дзецьмі, у якіх маюцца парушэнні інтэлектуальнага развіцця. І ведаеце, хачу сказаць, што мае выхаванцы вельмі добрыя і дапытлівыя. У кожнага з іх свой багаты ўнутраны свет. А кожны дзень — гэта новае адкрыццё, што дае сілы і жаданне рухацца наперад.
Як расказала Вольга Уладзіміраўна, на першым працоўным месцы калектыў сустрэў яе гасцінна. Дзяўчына спадзяецца, што ўзаемаадносіны з дзецьмі і педагогамі і ў далейшым будуць выдатнымі, бо з людзьмі яна заўсёды знаходзіць агульную мову.
Прыемна, што малады спецыяліст развіваецца не толькі ў прафесійнай сферы, але і мае актыўную жыццёвую пазіцыю. Яна з’яўляецца намеснікам старшыні раённай арганізацыі РГА “Белая Русь”, прымае актыўны ўдзел у мерапрыемствах раённага, абласнога ўзроўняў.
У вольны час дзяўчына любіць пачытаць кнігу, паглядзець цікавы фільм, прагуляцца па вуліцы, праўда, такога часу небагата.
Паколькі педагог на месцы не стаіць, а працягвае ўдасканальваць навыкі, адкрываць для сябе новыя грані педагогікі, у яе ўсё абавязкова атрымаецца, бо галоўнае – яна любіць прафесію і нацэлена на ажыццяўленне сваіх планаў. А нам толькі застаецца пажадаць Вользе Уладзіміраўне поспехаў, перамог і дасягненняў у прафесійнай дзейнасці!
Кацярына КУКАНАВА
Фота аўтара
